Baştan söyleyeyim; Benim sporla ilgili köşe yazısı yazdığımı pek göremezsiniz. Açıkçası spor, çok iyi bildiğimi iddia ettiğim bir alan da değildir. Ama bazen öyle başarılar vardır ki, onları anlatmak için spor uzmanı olmaya gerek yoktur.
Bugün o nedenle yazıyorum. Filenin Sultanları’nı alkışlamak için… Ve onların başarısını, hepimizin takdirine sunmak için…
Çünkü bu kızlar sadece voleybol oynamıyor. Bu kızlar, ay yıldızlı formanın ne demek olduğunu bize yeniden hatırlatıyor.
Avrupa Şampiyonası’nda üç maç, üç galibiyet…
Önce Slovenya…
Ardından Macaristan…
Ve sahada her geçen maç biraz daha büyüyen bir özgüven, biraz daha güçlenen bir takım ruhu…
Macaristan karşısında 3-0’lık net galibiyet bunun son örneği. İlk sette 2-5 geriye düşüyorlar. Pes etmiyorlar. Skor 24-24’e geliyor. Yine geri adım atmıyorlar.
Melissa Vargas’ın üst üste iki ace’iyle 26-24’lük set galibiyeti geliyor.
İkinci set 25-21…
Üçüncü set 25-14…
Ve sonuç:
3-0!
Üçte üç!
Ama benim bugün üzerinde durmak istediğim yalnızca skor değil.
Ben bugün biraz da başarı ile beklenti arasındaki farkı konuşmak istiyorum.
Türkiye’nin erkek milli futbol takımına yıllardır büyük bir ilgi var. Büyük sponsorluklar, büyük organizasyonlar, büyük beklentiler…
Zaman zaman futbolculara çok yüksek primler, çeşitli maddi ödüller ve hatta kamuoyunda çok tartışılan büyük vaatler gündeme geliyor.
Bütün bunların elbette başarıyı garanti etmediğini biliyoruz. Futbolcuların da sahaya çıkıp mücadele ettiklerini, başarısızlığın yalnızca sporculara yüklenemeyeceğini kabul etmek gerekir.
Ancak bir vatandaş ve futbolsever olarak insan ister istemez şunu soruyor.
Bu kadar imkanın, bu kadar beklentinin karşılığında sahada aynı ölçüde mücadele ve başarıyı görebiliyor muyuz?
İşte tam bu noktada gözlerimiz Filenin Sultanları’na dönüyor. Çünkü onlar bize başka bir hikaye anlatıyor. Onların hikayesinde gösterişten çok emek var. Şatafattan çok mücadele var. Vaatlerden çok alın teri var.
Sahaya çıktıklarında arkalarında villa hesabı değil, Türkiye sevgisi var. Prim hesabından önce forma sorumluluğu var. Ve belki de en önemlisi, onlar kazandıklarında sadece kendileri kazanmıyor. Türkiye kazanıyor.
Filenin Sultanları’nın başarısı bir gecede ortaya çıkmış bir başarı değil. Bu takımın arkasında yıllarca süren emek var.
Altyapı var.
Disiplin var.
Antrenman var.
Fedakarlık var.
Teknik ekip var. Birbirine güvenen oyuncular var. Ve her şeyden önemlisi, takım olabilmek var.
Voleybolda bir oyuncunun tek başına maç kazanması mümkün değil. Birinin yaptığı hatayı diğeri kapatıyor. Birinin aldığı sayıya herkes seviniyor.
Bir oyuncu yere düştüğünde takım arkadaşları elinden tutup kaldırıyor. İşte Filenin Sultanları’nın bize verdiği en büyük derslerden biri de bu.
Başarı, yalnızca yetenekle değil, birlikte mücadele etmekle geliyor.
Cansu’nun pası…
Vargas’ın hücumu…
Zehra’nın bloğu…
Hande’nin mücadelesi…
Gizem’in savunması…
Ve bütün takımın aynı hedefe kilitlenmesi… Bunların tamamı bir bütün. Ve o bütünün adı. Türkiye.
Bugün Filenin Sultanları’nı izlerken insanın göğsü kabarıyor. Çünkü onlar yalnızca bir spor karşılaşması kazanmıyor. Milyonlarca insanı aynı heyecanda buluşturuyorlar.
Diyarbakır’da başka bir evde, İstanbul’da başka bir salonda, Ankara’da başka bir kahvede, İzmir’de başka bir evde aynı anda aynı sayı için heyecanlanıyoruz.
Bir Vargas sayısında ayağa kalkıyoruz. Bir Zehra bloğunda gururlanıyoruz. Bir maç sayısında birbirimizi hiç tanımasak bile aynı sevinci paylaşıyoruz.
İşte sporun gerçek gücü budur. Bir milleti aynı duyguda buluşturmak…Filenin Sultanları’na baktığımda bir başka önemli gerçek daha görüyorum.
Başarı sadece parayla satın alınabilecek bir şey değildir. Elbette sporcuların emeklerinin karşılığını alması gerekir. Elbette başarılı sporcular ödüllendirilmelidir. Ama başarıyı asıl getiren şeyin para değil, disiplin, karakter, çalışma, takım ruhu ve formaya duyulan saygı olduğunu bu takım bize defalarca gösterdi.
Filenin Sultanları’nın bugün geldiği nokta bunun en güzel kanıtıdır. Onlar yıllardır büyük başarıların altına imza atıyor. Avrupa’da söz sahibi oluyorlar.
Dünyanın en önemli voleybol organizasyonlarında Türkiye’nin adını duyuruyorlar. Ve bunu yaparken her maçta yeniden çalışmak, yeniden mücadele etmek zorunda olduklarını biliyorlar. Çünkü zirvede kalmak, zirveye çıkmaktan daha zordur.
Bugün buradan Filenin Sultanları’na bir vatandaş olarak seslenmek istiyorum.
İyi ki varsınız!
İyi ki ay yıldızlı formayı böyle taşıyorsunuz. İyi ki bize mücadele etmeyi, pes etmemeyi ve birlikte kazanmayı gösteriyorsunuz. Siz sahaya çıktığınızda biz sadece bir voleybol maçı izlemiyoruz.
Bir ülkenin gururuna tanıklık ediyoruz. Bir takımın nasıl aileye dönüştüğünü görüyoruz. Ve en önemlisi, gençlerimize çok güzel bir rol model sunuyorsunuz.
Şimdi önümüzde Almanya maçı var. Ardından Polonya…
Dedim ya, ben spor uzmanı değilim. Voleybolun bütün teknik ayrıntılarını da bildiğimi iddia etmiyorum. Ama şunu çok iyi biliyorum. Siz sahaya çıktığınızda bu millet arkanızda.
Siz mücadele ettiğinizde milyonlarca insan sizinle birlikte heyecanlanıyor.
Siz kazandığınızda Türkiye’nin dört bir yanında bayraklar daha gururla dalgalanıyor. O yüzden bugün sizleri sadece bir gazeteci olarak değil, bu ülkenin bir vatandaşı olarak alkışlıyorum. Başarılarınızın devamını diliyorum.
Ve bütün Türkiye’ye de şu çağrıyı yapıyorum. Filenin Sultanları’nın hakkını teslim edelim. Onları alkışlayalım. Onları destekleyelim.
Çünkü onlar bunu fazlasıyla hak ediyor.
Villalarıyla, vaatleriyle, gösterişli ödülleriyle değil…
Alın terleriyle, mücadeleleriyle ve ay yıldızlı formalarıyla Türkiye’yi gururlandırıyorlar.
Üçte üç yaptılar.
Ama eminim ki onların hedefi üçte üçten çok daha büyük. Çünkü bu takımın sahada gösterdiği mücadele bize bir şeyi söylüyor. Filenin Sultanları için daha yolun başındayız.
Yolunuz açık olsun Sultanlar… File sizin, saha sizin, gönüller sizin. Ay yıldız sizinle, Türkiye sizinle!
