Bir Anne, Bir Fırça, Yarım Kalmayan Bir Hayal
Nazan Mermutluoğlu
Anne…
Dört çocuklu bir ev kadını…
Ve hayallerinin peşinden gitmekten vazgeçmeyen bir Diyarbakır kadını.
Diyarbakır’da dünyaya gelen Nazan Mermutluoğlu’nun resim merakı çocukluk yıllarında başladı.
Yaptığı resimler okulun panolarına asılıyordu.
Elinden kalem, boya ve kitap eksik olmuyordu.
Şiir yazıyor, hikâyeler anlatıyor, resimler yapıyordu.
Ama onun dünyasında resmin yeri hep başkaydı.
Sonra hayat hızlandı.
Erken yaşta evlendi.
Öğrenimi yarım kaldı.
Dört çocuk büyüttü.
Yıllarca ev kadını olarak ailesine ve çocuklarına emek verdi.
Ama resim tutkusu içinde yaşamaya devam etti.
Yıllar sonra…
Yarım kalan eğitimini tamamladı.
Sonra sıra, hep içinde taşıdığı o hayale geldi.
Resim…
Halk Eğitim Merkezlerinin açtığı kurslara katıldı.
Ressam Mehmet Altuntaş’tan yağlı boya eğitimi aldı.
Yıllarca ertelenen çocukluk tutkusu, gerçek bir sanat yolculuğuna dönüştü.
Hayal dünyası onu sürrealist ve fantastik çalışmalara yöneltti.
Gemiler…
Gezegenler…
Evren…
Uzay…
Tuvallerinde bunlar, insanın iç yolculuğunu ve dönüşümünü simgeliyordu.
Nazan Mermutluoğlu, kendi hayallerinin sanatçısıydı.
Şiirlerden, masallardan ve hikâyelerden ilham aldı.
Memleketi Diyarbakır da tuvallerinden hiç eksik olmadı.
Doğup büyüdüğü taş evler, sokaklar ve çocukluğunun Diyarbakır’ı resimlerine karıştı.
Hayalleri yalnızca tuvallerle sınırlı kalmadı.
Çocukluğundan beri yazdığı dört hikâyeyi “Mutlu Eden Hikayeler” adlı çocuk kitabında bir araya getirdi.
Yaptığı resimlerle İzmir, İstanbul ve Antalya’daki sanat fuarlarına katıldı.
Diyarbakır’daki karma sergilerle birlikte toplam sekiz sergide eserlerini sanatseverlerle buluşturdu.
İki eseri ise İzmir Müze Gemiler Müdürlüğü envanterine alındı.
Nazan Mermutluoğlu, yıllar sonra çocukluk hayaline yeniden tutundu.
Fırçasını eline aldığında yalnızca resme başlamamıştı.
Yıllardır ertelediği kendisine de geri dönmüştü.
