Herkesin sustuğu yerde konuşmak kolay değildir. Hele ki milyonların izlediği bir ekranın içinden çıkıp, gerçek dünyanın acılarına ses olmak…
İşte tam da bu yüzden, Görkem Sevindik’in duruşu sıradan bir çıkış değil, hepimizin içinde büyüyen ama çoğu zaman dile getiremediği vicdanın sesidir.
Bir sanatçı olarak değil, bir insan olarak gösterdiği bu refleks, genç yaşına rağmen taşıdığı sorumluluğun ve duyarlılığın en açık göstergesi. Bu yüzden bugün onu sadece izleyen değil, aynı zamanda takdir eden bir yerden bakmak gerekiyor.
Sanat bazen bir replikten, bazen bir bakıştan ibaret değildir. Bazen de insan olmanın en temel refleksiyle, vicdanın sesiyle konuşmaktır.
Kanal D ekranlarında yayınlanan Eşref Rüya dizisinin sevilen karakteri “Kadir Baba”ya hayat veren Görkem Sevindik’in son çıkışı da tam olarak budur: Bir sanatçının değil, bir insanın haykırışı…
Bugün dünyanın gözü önünde yaşanan acılara karşı sessiz kalmak, belki de en büyük sorumluluk ihlalidir. Sevindik’in sosyal medyada karşılaştığı bir görüntü üzerinden yaptığı paylaşım, aslında milyonların içinde bastırdığı duyguların dışa vurumudur.
Bir babanın, çocuklarına son kez sarılan insanların görüntüsü karşısında sessiz kalamaması… Bu, ideolojik bir duruş değil, bu, insani bir reflekstir.
Ancak ne yazık ki, vicdanın dili bazı çevrelerde rahatsızlık yaratabiliyor. İsrail Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir’in, bir sanatçıyı hedef alan açıklamaları da bunun en açık göstergesi.
Bir oyuncunun, savaş ve idam karşıtı bir duruş sergilemesini “tehdit” gibi algılamak, aslında meselenin ne kadar siyasileştirildiğini ortaya koyuyor.
Oysa Sevindik’in sözleri son derece net:
“Vicdan sahibi her insan savaş karşıtı olmalı.”
Bu cümle, tartışmanın merkezine yerleştirilmesi gereken en önemli noktadır. Çünkü burada savunulan şey bir taraf değil, insanlıktır.
Çocukların, sivillerin, masumların yaşam hakkıdır. Bugün Filistin’de, yarın dünyanın başka bir coğrafyasında… Zulüm neredeyse, ona karşı durmak insan olmanın gereğidir.
Sanatçı kimliği ise bu sorumluluğu daha da büyütür. Çünkü sanatçılar sadece rol yapmaz. Toplumun aynası olur, sesi olur. Görkem Sevindik de tam olarak bunu yapmıştır. Popülerliğini, geniş kitlelere ulaşma gücünü, bir insanlık çağrısına dönüştürmüştür.
Eleştirilebilir mi? Elbette. Ama hedef göstermek, küçümsemek ya da susturmaya çalışmak… İşte bu, asıl sorgulanması gereken tavırdır.
Bugün belki de kendimize şu soruyu sormamız gerekiyor:
Bir insan, sadece “zulme karşıyım” dediği için neden hedef olur?
Görkem Sevindik’in çıkışı, bir oyuncunun sınırlarını aşan, insanlık adına verilmiş bir sınavdır. Ve bu sınavda, taraf olmak değil, vicdanlı olmak esastır.
Çünkü bazı meselelerde tarafsız kalmak, aslında sessizce zalimin yanında durmaktır.
Ve unutulmamalıdır ki;
Vicdan, susturuldukça değil, konuştukça insan kalır.
