Bir Mücadele, Bir Emek, Bir Hayat Hikâyesi

Medeni Dilek

Dilek-1

“Tüm farklılıklarımıza karşın Diyarbakır kucaklaşmaların şehri.”

Bu söz, onun yalnızca memleket sevgisini değil, hayata bakışını da anlatıyordu.

Çünkü kendi yolculuğunu yalnızca kişisel bir mücadele olarak görmüyor, Diyarbakır’ın son kırk yılına da kendi hayatının içinden bakıyordu.

Medeni Dilek…

1971 yılında Diyarbakır’da dünyaya geldi.

Hayatın zorluklarını erken yaşta gördü.

Daha 12 yaşındayken gurbetle tanıştı.

Mersin ve İstanbul’da çeşitli işlerde çalıştı.

Simit sattı, su sattı.

Lokantalarda bulaşık yıkadı, komilik yaptı.

Gurbetin şartları zordu.

Bir süre sonra memleketine döndü.

Geçirdiği ağır bir trafik kazasında felç kaldı.

Ama vazgeçmedi.

Uzun bir mücadelenin ardından yeniden ayağa kalktı.

1992 yılında küçük bir hırdavat dükkânıyla ticarete atıldı.

Yıllar içinde işini büyüttü; 25 il ve 47 ilçeye satış yapan büyük bir toptancıya dönüştü.

Bayisi olduğu fabrika iflas edince, o da iflasın eşiğine geldi.

Borçlarını ödedi.

Yeni bir düzen kurdu ve yeniden başladı.

Bugün yüzlerce kişiye istihdam sağlayan bir mobilya fabrikasının ve farklı ülkelere ihracat yapan bir markanın kurucusu.

Kazandıklarını paylaşmayı da bildi.

Üniversite öğrencilerine burs vererek gençlerin eğitimine destek oldu.

Ama onun hikâyesi yalnızca ticaretle sınırlı kalmadı.

Biriktirdiği yaşanmışlıkları kitaba dökmeye karar verdi.

“Tok Evin Aç Kedileri”nde kendi yaşamını anlatırken, Diyarbakır’ın yakın tarihine de kendi penceresinden baktı.

Çünkü Diyarbakır, onun için yalnızca doğduğu şehir değil; yaşadıklarının, mücadelesinin ve aidiyetinin de merkezindeydi.

Medeni Dilek…

Hayatın zorlukları karşısında defalarca yeniden başladı.

Çalıştı, üretti, kaybetti, yeniden kurdu.

Ve sonunda kendi hikâyesini anlatırken, doğduğu şehrin hikâyesini de anlatmayı seçti.

Bir mücadele…

Bir emek…

Bir ömür…