Bazı şehirler vardır, acıyı bir günlüğüne yaşar, sonra hayata kaldığı yerden devam eder. Bazı şehirler vardır, acı birikir, üst üste gelir ve sessizce çöker insanın yüreğine… Manisa, son bir yıldır işte böyle bir sessiz çığlığın içinde. Yüce Rabbimden sabır diliyorum.
Bir kentin kaderi, bazen arka arkaya gelen haberlerle sınanır. Manisa, kısa bir zaman diliminde iki değerli, iki çalışkan, iki halk adamını ve halk kadınını, toprağa verdi. Aynı şehir, aynı insanlar, aynı meydanlar… Ama eksilen iki vicdan, iki emek, iki umut.
Haziran ayında, Manisa Büyükşehir Belediye Başkanı Ferdi Zeyrek’i kaybetmiştik. Elektrik akımına kapılarak yaşama veda eden Zeyrek’in ardından, Manisa’nın sokaklarında tarifsiz bir şaşkınlık ve derin bir hüzün dolaşmıştı. Henüz o acının yasını tutamadan, bu kez daha da ağır bir haber geldi.
Şehzadeler Belediye Başkanı Gülşah Durbay…
37 yaşında…
Hayatının, hizmetinin ve hayallerinin tam ortasında…
Kolon kanseriyle verdiği zorlu mücadeleyi, Manisa Şehir Hastanesi’nde tamamladı. Günlerdir umutla bekleyen Manisa, 12 Aralık’ta entübe edildiği haberini yüreği titreyerek takip etmişti. Önceki gün ise, o umut yerini derin bir sessizliğe bıraktı.
Gülşah Durbay, sadece bir belediye başkanı değildi.
O, Manisa’nın ilk kadın belediye başkanıydı.
Bilgisiyle, çalışkanlığıyla, mütevazılığıyla, makamın değil, halkın başkanı olmayı seçmiş genç bir yöneticiydi.
Şehzadeler Belediyesi önünde düzenlenen anma töreninde yükselen kalabalık, bunun en açık göstergesiydi. CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in de katıldığı cenaze töreninde, binlerce Manisalı bir başkanı değil, bir evladı, bir kardeşi, bir umudu uğurladı. Gözyaşları sessizdi ama acı çok büyüktü.
Manisa, bir yıl içinde iki belediye başkanını kaybetti.
Biri ani bir kazayla, diğeri amansız bir hastalıkla…
Sebep farklıydı ama acı aynıydı.
Bu şehir, son zamanlarda hep sabır sınavından geçiyor. Her cenazede biraz daha ağırlaşan kalpler, her vedada biraz daha büyüyen bir boşluk var.
İnsan ister istemez şunu soruyor: Bir kentin kaderi bu kadar mı ağır olur?
Bugün Manisa’nın ihtiyacı siyasi tartışmalar değil, sükûnet, vefa ve birliktir. Kaybedilenler bir partinin değil, bu şehrin değerleridir. Ferdi Zeyrek de, Gülşah Durbay da Manisa’nın ortak acısıdır.
Bu satırlar, bir köşe yazısından öte, Manisa halkına bir başsağlığı, bir sabır duasıdır.
Toprağa verilen iki emek, iki hizmet ve iki güzel insanın ardından…
Allah’tan rahmet diliyoruz.
Ailelerine, sevenlerine ve Manisa halkına sabır diliyoruz.
Bu şehir güçlüdür.
Ama bazı acılar, unutulmaz…